พระพยอม เล่ากรรมที่ทำกับพ่อ ขณะยังเป็นวัยรุ่น

ศาสนา
โดย เสาวลักษณ์ แสงสุวรรณ วันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2562
พระพยอม เล่ากรรมที่ทำกับพ่อ ขณะยังเป็นวัยรุ่น

พระราชธรรมนิเทศ มีนามเดิมว่า พยอม จั่นเพชร ฉายา กลฺยาโณ เป็นพระราชาคณะ นักเทศน์ และนักสังคมสงเคราะห์ชาวนนทบุรี ผู้ก่อตั้งมูลนิธิสวนแก้ว ท่านเคยได้ไปจำพรรษาอยู่กับท่านพุทธทาสที่สวนโมกขพลารามในการปฏิบัติธรรม แล้วจึงได้กลับมาทำการเผยแผ่พระพุทธศาสนาและพัฒนาวัดสวนแก้ว จังหวัดนนทบุรี ทั้งนี้ ท่านอาจารย์พยอม กัลยาโณ เป็นศิษย์คนสำคัญท่านหนึ่งของท่านพุทธทาสด้วยเช่นกัน

 

 

พระพยอม ถือว่าท่านเป็นพระนักเทศน์ที่หากใครได้ฟังท่านเทศนาแล้ว จะรู้สึกมีความสบายได้ข้อคิดกลับไปเสมอ ทั้งนี้ทางเพจ เรื่องเล่าชาวสยาม ได้เผยแพร่ข้อคิดธรรมะของพระพยอม เมื่อครั้งยังเป็นฆราวาส ได้ทำกรรมต่อบิดา โดยระบุข้อความว่า

 

 

พระพยอม เล่ากรรมที่ทำกับพ่อ

โยมพ่อของอาตมาเป็นคนขี้เหล้า หาเงินมาได้เท่าไหร่ก็กินเหล้าหมด พอเมาก็ดุด่าโยมแม่กับอาตมา อาตมาไม่ชอบพ่อมาก วันหนึ่ง โยมพ่อเมากลับบ้านไม่ได้ มีคนให้อาตมาพายเรือไปรับตอนนั้น อาตมายังเป็นวัยรุ่น ทำงานมาทั้งวันก็อยากจะนอน อยากพักผ่อน อาตมารู้สึกโมโหมาก พอพายเรือกลับบ้าน ก็ทิ้งโยมพ่อไว้ในเรือ แต่พ่อเมามากลุกไม่ไหว ตะโกนเรียก

ไอ้ยอม ไอ้ยอม มาอุ้มกูขึ้นบ้านหน่อย กูขึ้นไม่ไหว

 

ไอ้เราก็ทนรำคาญไม่ไหว เดินกระทืบเท้า ตึง ตึง ตึง กระชากร่างพ่ออุ้ม ในขณะที่อุ้ม ความรู้สึกเจ็บแค้นที่พ่อทำให้เราลำบาก ชอบด่าว่าเราเจ็บๆ พออุ้มพ่อขึ้นมาจากเรือ. ถึงหัวสะพาน จับร่างพ่อกระแทกกับหัวสะพาน ก้นพ่อกระแทกกับ พื้นไม้อย่างแรง เสียงดังโครม พ่อแกร้องไห้ แล้วพูดว่า

ไอ้ยอมนะ  ไอ้ยอม กูอุ้มมึงมาแต่เล็กแต่น้อย กูนอนหลับ แต่มึงไม่ยอมนอน ร้องไห้กวน กูต้องลุกมาอุ้มมึง ร้องเพลงกล่อมให้มึงนอน จะไปไหนมึงไม่ไหว มึงเหนื่อย กูก็ต้องอุ้มมึง ทั้งที่กูก็เหนื่อย กูอุ้มมึง มึงทั้งขี้ ทั้งเยี่ยว ใส่กู แต่กูไม่เคยทุ่มมึงลงกับพื้นเลย เพราะกูรักมึง วันนี้มึงอุ้มกู เหล้ากูไม่ได้หกโดนมึงสักนิด มึงทุ่มกูลงพื้นทำไม

 

 

 

 



พอพ่อพูดจบ น้ำตาไม่รู้มาจากไหน มันไหลพรูลงมาอาบสองแก้ม อาตมาเจ็บปวดหัวใจเหลือเกิน
ก้มลงกราบพ่อ แล้วพูดว่า

พ่อครับ ต่อจากนี้ไป ผมจะอุ้มพ่อตลอดชีวิต โดยไม่บ่นและทุ่มพ่อ ลงพื้นอีกแล้วละครับ

หลังจากนั้น อาตมาทำงานอย่างหนักเพื่อมาให้พ่อ หวังให้พ่อสบายขึ้น แต่เมื่อถึงวันนั้น มันก็สายไปแล้ว
โยมพ่อได้จากอาตมาไปแล้ว คิดแล้วมันทรมานใจเหลือเกิน อาตมาทำผิดพลาดไปแล้ว และแก้ไขไม่ได้ 
จึงอยากเตือนทุกคนเอาไว้ ไม่อยากให้เสียใจไปตลอดชีวิต

 

แล้วคุณล่ะ เคยทำอะไรให้พ่อเสียใจบ้างหรือเปล่า บางครั้งเราอาจเข้าใจท่านผิดบ้าง บางครั้งท่านเฉยเราก็คิดว่าท่านไม่สนใจแต่พอเราโตเราก็จะรู้เองว่า สิ่งที่ท่านทํากับเรามันเป็นสิ่งที่ท่านหวังดีกับเราเสมอ

ขอให้รู้จักค้นหาหัวใจตัวเองให้ทันเวลา ก่อนที่ทุกอย่างมันจะสายเกินไปสำหรับบางคนบางสิ่งบางอย่าง ลำบ๊ากลำบาก แต่เราสามารถ มุมานะทำเพื่อแฟนหรือคนรักของเรา แต่บางสิ่งง่ายๆ สำหรับพ่อแม่ของเรา เรากลับไม่ค่อยอยากทำให้ท่าน ทั้งๆที่ท่านลำบากเลี้ยงเรามา มาคิดได้เมื่อสายไปแล้ว

เคยได้ยินมาว่า.... ข้าวร้อนๆกับปลาเค็ม 1 ชิ้น ตอนพ่อแม่มีชีวิตอยู่ มีค่ามากกว่า เนื้อมังกร...หน้าศพ ตอนพ่อแม่ตาย

 

 

ขอบคุณข้อมูลจาก : เพจ เรื่องเล่าชาวสยาม

 


เรื่องที่เกี่ยวข้อง