พระมหาสมปอง ท่านว่าไว้ จงเลื่อนตัวเอง แต่อย่าลดคนอื่นลง

ศาสนา
โดย จิระนันท์ เมฆปัจฉาพิชิต วันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2562

ถ้าไม่มีใครยอมยื่นมือมาช่วยเหลือโยม จงอย่าลืมว่ายังเหลืออีกหนึ่ง ตรงปลายแขนโยมเอง ที่พร้อมช่วยเสมอชีวิตเหมือนบันได ที่ยิ่งไต่สูงขึ้น ก็ยิ่งเห็นทิวทัศน์กว้างขึ้น ชีวิตไม่ใช่คำถามที่มีคำตอบ แต่เป็นเหตุการณ์ที่มีประสบการณ์ อยู่คนเดียวให้ระวังความคิด อยู่ร่วมมิตรให้ระวังวาจา ชื่อเสียงต้องใช้เวลาหลายสิบปีกว่าจะสร้างขึ้นมาได้ แต่ใช้เวลาแค่ไม่กี่นาที ที่จะทำให้มันกลายเป็นชื่อเสียได้

คำถามที่โง่ที่สุด คือ คำถามที่ไม่ได้ถาม

อินา ทานัง ทุกขังโลเก / การเป็นหนี้เป็นทุกข์ในโลก จะก้าวกระโดดได้ไกลขึ้น โยมต้องถอยหลังก่อน

เลื่อนตัวเอง แต่อย่าลดคนอื่นลง ฆ่าเวลา เป็นการฆ่าตกรรมโอกาสดีๆ ความสามารถทำให้โยมไปถึงจุดสุดยอด แต่ความอ่อนน้อมทำให้โยมอยู่จุดนั้นได้นานที่สุด ครูเป็นผู้ที่เปิดประตู แต่นักเรียนต้องเดินเข้าไปเอง ความสุขเกิดกับตัวเองได้ หากทำให้เกิดกับผู้อื่นก่อน 

 

สิ่งที่ล้ำค่าที่สุดของคนเรา คือ ชีวิต และเราจะเป็นเจ้าของชีวิตได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น …เราจะไม่มีวันได้สิ่งที่คุณพอใจ…จนกว่าเราจะได้เรียนรู้ที่จะพอใจในสิ่งที่เรามี……อย่าปล่อยให้ชีวิตเป็นไปอย่างไร้จุดหมาย…ผู้ที่มีชีวิตอยู่แต่ไม่ยอมต่อสู้ชีวิต คือ… ศพเดินได้……อุปสรรคที่ใหญ่หลวงที่สุดของความสำเร็จก็คือ… การล้มเลิกต่อเป้าหมายต่างหากอย่าแคร์คนอื่นมากกว่าครอบครัวอย่าตามแต่ใจตัวจนลืมว่าครอบครัวก็สำคัญ

ในวันที่ท้อ อย่าคิดว่าไม่เหลือใครส่องกระจก แล้วยิ้มเข้าไว้ไม่เหลือใคร ก็ยังเหลือ ตัวเราเอง จะมีชีวิตอยู่ กี่วัน กี่เดือน กี่ปี ไม่สำคัญ…หากอยู่ไปแบบไร้ค่า…แล้ววันนี้ที่เราอยู่ …เราอยู่แบบมีค่า หรือ ไร้ค่า…น่าคิดนะ เจริญพร…

คนที่คิดถึงความสำเร็จในวันข้างหน้าต้องเป็นคนที่กล้าเปลี่ยนแปลงตัวเองในวันนี้ เมื่อกาลเวลาผ่านไป…ให้กลับมาย้อนมาดูตัวเองว่า…เรากำลังทำอะไรอยู่…สิ่งที่คุณกำลังกระทำอยู่ในปัจจุบัน…จะบ่งบอกตัวตนของคุณว่าคุณเป็นใคร…อยากลงมือทำอะไรให้รีบทำ… (แต่ต้องอยู่ในกรอบของศีลธรรม) เจริญพร


เราสามารถสร้างโอกาสดีๆในชีวิต…ด้วยตัวของเราเอง….อยู่ที่ว่าเรา จะสร้างมันขึ้นมาหรือเปล่า…โอกาสดีๆบางครั้งเกิดขึ้นกับชีวิตเพียงครั้งเดียว…และมันจะไม่ย้อนกลับมาอีกเลย…หากวันนี้คุณยังไม่มีโอกาสดีๆในชีวิต….อย่าลืมสร้างมันขึ้นมาด้วยตัวของเราเอง…โอกาสสร้างได้…ถ้าเราลงมือทำ…แล้วตัวเราจะได้รับโอกาสดีๆ…ในชีวิตอีกมากมาย เจริญพร…

คนเก่ง..ใช้เวลา 2-3 ปีก็สอนให้เก่งได้ ..แต่.. คนดีต้องใช้เวลา ‘ชั่วชีวิต’ สอนกันคนเก่งมักจะขาดความจงรักภักดี ไม่มีความกตัญญู ความทุกข์ที่ถาโถมเข้ามาในชีวิตเรา…จะหล่อหลอมให้เรา…เป็นบุคคลที่เเข็งแกร่ง…และสามารถอยู่บนโลกใบนี้…ได้อย่างเข้าใจและไม่เป็นทุกข์…เพราะเรามีธรรมะอยู่ในใจเรียบร้อยแล้ว…หลายๆครั้ง โอกาสผ่านมา แล้วก็ผ่านไปเพราะอะไร เพียงเพราะเรา ไม่เห็นมัน ไม่มีใครทำลายความหวังของเราได้หากเราไม่ทำลายด้วยตัวของเราเอง

 

 


เรื่องที่เกี่ยวข้อง