เปิดอนุสรณ์สถานอันศักดิ์สิทธิ์ "ขรัวโต" เทพเจ้าแห่งภาคกลาง

Publish 2018-10-11 17:41:13


"โตวัดระฆัง ชื่อเสียงดังวัดอินทร์ หลบบดินทร์วัดกลางคลองข่อย ปลดปล่อยทาสวัดสะตือ บรรลือวัดไชโย "

เป็นคำที่ผูกขึ้น เพื่อแสดงความหมายที่สำคัญ แด่อริยสงฆ์เจ้าผู้ทรงคุณอันประเสริฐ ท่านได้สร้างตำนานอันยิ่งใหญ่ให้เกิดขึ้นกับแผ่นดินสยาม เป็นที่นับถือและเคารพยิ่ง ของพระเจ้าแผ่นดิน จนถึงชาวไทยสามัญชนทั้งประเทศ. โดยทุกๆสถานที่ที่ สมเด็จพระพุฒาจารย์(โต พรหมรังสี) เคยพำนักอาศัยอยู่ ณ สถานที่ แห่งไหน ท่านจะสร้างอนุสรณ์ไว้ทั้งสิ้น.



 

1.พระพุทธไสยาสน์ วัดสะตือ จว.พระนครศรีอยุธยา เป็นพระนอนที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ ก่ออิฐถือปูน ยาว 1 เส้น 6 วา สูง 8 วา ฐานยาว 1 เส้น 10 วา กว้าง 4 วา 2 ศอก เป็นอนุสรณ์ว่า ท่านเกิดที่นี่.

2. พระพุทธรูปนั่ง วัดเกศไชโย จว.อ่างทอง ปางสมาธิ หน้าตักกว้าง 8 วา 7 นิ้ว สูง 11 วา 1 ศอก 7 นิ้ว สร้างสมัยรัชกาลที่ 4 และ รัชกาลที่ 5 พระราชทานนามว่า " พระมหาพุทธพิมพ์" เป็นอนุสรณ์ว่า ท่านสอนนั่งได้ที่นี่.

3. พระพุทธรูปยืน วัดอินทรวิหาร กรุงเทพมหานคร เป็นพระพุทธรูปยืนที่สูงที่สุดในประเทศ ปางทรงบาตรก่ออิฐถือปูน ประดับด้วยกระจกโมเสดทองคำ 24 เค สูง 16 วา กว้าง 5 วา 2 ศอก สร้างสมัยรัชกาลที่ 4 แล้วเสร็จสมัยรัชกาลที่ 7 มีพระนามว่า พระศรีอริยเมตไตรย์ เป็นอนุสรณ์ว่าท่านมาเติบโตที่นี่.

4. พระเจดีย์นอน วัดลครทำ กรุเทพ.ฯ จำนวน 2 องค์ ระยะห่าง 2 ศอก หันฐานเข้าหากัน ท่านสร้างด้วยประสงค์ ให้เป็นพระธรรมเจดีย์ สำหรับบรรจุพระธรรม อาทิ พระคาถาอริยสัจ เป็นต้น.

5. พระพุทธรูปนั่ง วัดกุฎีทอง จว. พระนครศรีอยุธยา เป็นพระพุทธรูปประทับนั่ง ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 4 วา 3 ศอก. และ พระพุทธรูปยืน วัดกลาง ต.คลองข่อย จว.ราชบุรี เป็นพระพุทธรูปปางอุ้มบาตร ก่ออิฐถือปูน สูง 6 วา.
 

 



 

ท่านได้ให้ข้อคิดแก่เราท่านทั้งหลายว่า อนุสรณ์สถานต่างๆนั้นมีที่มา และสอดแทรกแฝงไว้ด้วยสัจธรรมทั้งสิ้น ประกอบด้วย ความกตัญญูต่อสถานที่ที่เคยกิน นอน และอยูอาศัยถึงแม้จะเป็นเพียงระยะเวลาสั้นๆ ท่านก็ไม่เคยลืมบุญคุณ ณ ที่แห่งนั้น.

เจ้าประคุณสมเด็จ.ฯท่านเกิดในสมัยรัชกาลที่ 1 เมื่อวันพฤหัสบดีเดือน 5 ขึ้น 12 ค่ำ ปีวอก จ.ศ.1150 ตรงกับ วันที่ 17 เม.ย.2331และ มรณภาพเมื่อวันที่ 22 มิ.ย.2415 เวลา 24.00 น. ตรงกับรัชสมัยในรัชกาลที่ 5  สิริมายุได้ 84 ปี 64 พรรษา.
 

 

 

 


เรียบเรียงโดย : ชาคริตส์ คงหาญ